De droom van Ron George: het doorzettingsvermogen van iemand met autisme

Het afgelopen jaar hebben we het initiatief genomen om met mensen in gesprek te gaan over hun droombaan. En hen een platform te bieden om ook met elkaar in gesprek te gaan en elkaar te helpen deze dromen te realiseren. Een van die " dromers" is Ron.

Ron George is praktijkdeskundige autisme en zou met die kennis en ervaring aan de slag willen bij een welzijns- of onderwijsinstelling.

ron-george-droomRon George heeft een lichte vorm van autisme. Dat bleef lang onduidelijk, omdat hij door zijn autisme ook gedragsproblemen had. Hij reageerde vroeger boos, gefrustreerd, als anderen hem vertelden dat hij iets niet kon. Inmiddels heeft hij bewezen dat hij wel een gewone baan kan hebben, een eigen huis en een rijbewijs en auto, allemaal zaken die volgens anderen niet voor hem weggelegd waren. Iedere keer zette hij zijn gevoel dat hij het wel kon door. Zijn grote droom nu is om als ervaringsdeskundige aan de slag te kunnen bij een onderwijs- of welzijnsinstelling. Hij weet dat er plekken zijn waar dat al gebeurt, met succes.

Natuurlijk vraagt een autist in een werksituatie eerst wat meer aandacht om met onverwachte situaties om te kunnen gaan, vertelt Ron, maar met een beetje geduld en de goede begeleiding lukt het. Toen hij via zijn school IVOO een stageplaats had bij AH, en de school hem al had ingeschreven bij de sociale werkplaats, solliciteerde hij en werd aangenomen. Zijn teamleider leerde hem dat hij zijn werk niet altijd in dezelfde volgorde hoeft te doen. Als de flessenband vol staat, kun je die beter eerst legen voor dat je weer vakken gaat vullen, al staat dat op de planning. En als een klant een klacht had, gaf hij in het begin een seintje als hij het niet aankon. Nu lukt dat meestal wel, ‘ik ben veel opener en rustiger geworden.’ Na vijftien jaar wil Ron een andere uitdaging.

Ron doet nu af en toe zijn verhaal als ervaringsdeskundige op bijeenkomsten over autisme. Zijn ervaring is dat andere autisten, hun ouders, maar ook deskundigen van zijn verhaal leren"

‘Vanuit de praktijk kun je veel leren. Ik denk dat met de bemiddeling van een autist andere autisten enorm geholpen zijn.’ Eigenlijk zijn twee zaken van belang in de omgang met autisten, namelijk dat je iedere autist op zijn eigen waarde schat en een stuk begeleiding geeft. ‘Vroeger, maar ook nu nog vaak, werd je weggezet als iemand die geen contact kan maken en zich terugtrekt als je de hectiek van de omgeving niet aankunt, maar iedere autist is anders."

Ook deskundigen kijken te veel vanuit de theorie naar een autist. Daarom zeiden ze tegen mij dat ik geen gewone baan kon hebben. Ik weet inmiddels dat ik in kleine stapjes leer. Ik kan steeds beter met onverwachte situaties omgaan. Met autorijden ben ik begonnen in een rijsimulator en daarna in het gewone verkeer. Met 80 lessen ben ik de tweede keer geslaagd.’ In een samenleving die steeds ingewikkelder wordt, wordt het ook belangrijker om autisten aandacht en begeleiding te geven.

Het aantal autisten is niet toegenomen, maar een autist heeft het in deze samenleving wel moeilijker, daarom lijkt het of er meer autisten zijn. Vroeger zag het leven er veel eenvoudiger uit, verliep iedere dag hetzelfde. Dat is nu heel anders’, zegt Ron, ‘met een beetje geduld en aandacht kunnen we voorkomen dat steeds meer mensen uitgesloten zijn van een gewone baan.’

1 Response

  1. Jos

    Beste Ron,
    Geweldig als ik zie hoe jij je blijft ontwikkelen. Dat doe je thuis, privé alsook op je werk. Nog steeds maak je stappen en voor mij ben je zeker een ervaringsdeskundige. Het is altijd fijn als we elkaar weer tegen komen bij een lezing of toen bij jou thuis. Je bent een prima kerel.
    Als ik kijk naar je IvOO tijd, dan hebben wij twee samen heel wat doorgemaakt. Moeilijke tijden, frustraties maar ook steeds weer overwinningen.We hebben veel gepraat, gehuild en gelachen en heel veel geduld gehad. Ik heb mooie herinneringen als ik zie hoe ver we toen zijn gekomen. Dat ik vond dat werken bij AH een grote stap was, had te maken dat je toen nog lang niet zo ver was dan nu.
    Je hebt ondertussen wel je gelijk bewezen.
    Ron, het gaat je goed en ik verheug me er op als we elkaar weer tegenkomen.

    Groetjes, ook aan mam,
    Jos

Leave a comment